الْقُرْآنَ مَهْجُوراً ( 30 ) اين قوم من اين قرآن را [ بيكبارگى ] فرو گذاشتند [ و در آن نابكار و ژاژ گفتند ] . وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ هم چنان هر پيغامبرى را [ فرعونى و ] دشمنى كرديم از بدان ، وَ كَفى بِرَبِّكَ هادِياً وَ نَصِيراً . ( 31 ) و بسنده است خداوند تو براه‌نمايى و كارسازى و به يارى . وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا ناگرويدگان گفتند : لَوْ لا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْآنُ جُمْلَةً واحِدَةً چرا قرآن نه بيكبار فروفرستادنديد ؟ كَذلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤادَكَ آن را پراكنده فرستاديم تا دل ترا به آن نيرو ميدهيم . وَ رَتَّلْناهُ تَرْتِيلًا ( 32 ) و آن را گشاده به تو رسانيديم و بر تو خوانديم . وَ لا يَأْتُونَكَ بِمَثَلٍ هيچ مثلى نيارند به تو [ تباه كردن سخن ترا و عيب جستن آن را ] إِلَّا جِئْناكَ بِالْحَقِّ مگر جواب آريم از آن ترا براستى ، وَ أَحْسَنَ تَفْسِيراً ( 33 ) و جواب آريم نيكو تفسير ترا [ زانكه آفريده پندارند . ] الَّذِينَ يُحْشَرُونَ عَلى وُجُوهِهِمْ إِلى جَهَنَّمَ ايشان كه مىروانند و با هم مىآرند روز رستخيز روان بر رويها بدوزخ ، أُوْلئِكَ شَرٌّ مَكاناً وَ أَضَلُّ سَبِيلًا ( 34 ) ايشان به بتر جايگاهىاند و گم‌راه‌تر راهى . وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ و داديم موسى را نامه ، وَ جَعَلْنا مَعَهُ أَخاهُ هارُونَ وَزِيراً ( 25 ) و هارون با او او را دستور كرديم و كارساز و يار . فَقُلْنَا اذْهَبا گفتيم كه هر دو رويد ! إِلَى الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا بايشان كه دروغ شمردند سخنان ما ، فَدَمَّرْناهُمْ تَدْمِيراً ( 36 ) به نيست بداديم ايشان را به نيست دادنى . وَ قَوْمَ نُوحٍ لَمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ أَغْرَقْناهُمْ و قوم نوح را آن گه كه رسولان را دروغ‌زن گرفتند به آب بكشتيم ايشان را ، وَ جَعَلْناهُمْ لِلنَّاسِ آيَةً و ايشان